Nieuwskamer
Verwant Nieuws
We praten al sinds 1912 over die weg | We praten al sinds 1912 over die weg |
|
|
| Nieuws - Verwant Nieuws | |
| Geschreven door Fieke Jansen | |
| 27 February 2007 | |
|
Op 25 januari 2007 in het CEDLA gaf Drs. R. Zagt van Tropenbos International een lezing over de potentiële ‘impacts’ van de verdere ontwikkeling van de verbindingsweg tussen Georgetown, de hoofdstad van Guyana, en Boa Vista, Brazilië. De weg door Guyana zou de ‘poort’ zijn tot Zuid Amerika, vanaf het Caribische gebied dwars door het regenwoud en de savanne naar Brazilië. De weg zou van internationaal belang kunnen zijn en een brug vormen tussen de CARICOM (Caribische handelsorganisatie) en het Zuid Amerikaanse handelsblok (Mercosur). Drs. R. Zagt is zelf jaren werkzaam geweest in Guyana en heeft de ecologische diversiteit in gebieden rondom de weg onderzocht. Hijzelf is sceptisch ten opzichte van de verwachtingen van de verdere ontwikkeling van de weg. “Op sommige stukken van de weg rijden wel 25 auto’s per dag”. In de lezing zet Drs. R. Zagt de ecologische, sociaal-culturele en economische veranderingen uiteen die kunnen worden verwacht.
De weg verbindt verschillende culturen aan elkaar van Shira tot de WaiWai. Indianen stammen in het regenwoud tot cowboys in de savanne. De gemeenschappen in het binnenland van Guyana zijn bang voor de veranderingen die gepaard gaan met de verbetering van de weg. In het binnenland hebben ze zich altijd meer verbonden gevoeld met Brazilië en de angst bestaat dat de weg het binnenland voor Guyanezen opent. Buitenstaanders zullen uit Georgetown komen en een claim op het land leggen. De gemeenschappen zijn bang van hun eigen gebied verbannen en gemarginaliseerd te worden. Er wordt gevreesd voor vergroting van ontbossing. Drs Zagt denkt dat dit mee zal vallen. Langs de weg wordt er op vele gebieden al met duurzame bosbeheermethodes gewerkt. Kapbare bomen worden in kaart gebracht en zo gekapt en vervoerd dat de omliggende bomen bijna geen schade ondervinden. Ongecontroleerde toegang is volgens Drs. Zagt een groter gevaar. Guyana en Suriname zijn nog een van de weinige landen waar dieren en planten vrij uitgevoerd mogen worden. Men verwacht dat door het verbeteren van de weg de handel in dieren en planten exponentieel zal groeien. De biodiversiteit in deze gebieden zal lijden onder de handel in flora en fauna. Mijnbouw en vuurgevaar zullen verhoogde negatieve impacts zijn. Guyana is rijk aan bodemschatten, de bodem zit vol met goud, diamanten, bauxiet en andere materialen. Op het hele land liggen al eigendomclaims voor toekomstige mijnoperaties. Waar gebieden toegankelijk worden zal ontginning beginnen. De mijnbouw zal toenemen en zal een impact hebben op de natuur en de gemeenschappen. Het aantal mensen dat het binnenland doorkruisen zal vergroten. Waar mensen zijn is gevaar voor vuur. Door de klimaatsveranderingen wordt het klimaat in Guyana ook steeds droger. Door de toename van mensen en droogte zullen er meer bosbranden in Guyana woeden. Naast alle impacts zullen er ook praktische problemen ontstaan. Zo zal het aantal verkeersongelukken toenemen. In Guyana, een voormalig Engelse kolonie, rijden ze links terwijl men in Brazilië rechts rijdt. Dit kan onduidelijkheid op de weg veroorzaken. De rijrichting is niet het enige praktische probleem. Bruggen vallen met enige regelmaat geheel of gedeeltelijk uit elkaar. Onderhoudscontracten zijn voor de weg afgesloten, maar de bruggen vallen niet onder deze contracten. Drs. Zagt geeft aan dat het moeilijk is om de impact van ‘de weg’ te bespreken, omdat deze al bestaat. Het verbeteren zal zeker de nodige invloeden met zich meebrengen. Verbeteringen hebben zowel positieve als negatieve gevolgen. Onderzoeken zijn er dan ook op gericht om de negatieve invloeden te beperken of er op in te spelen. |
|
| < Vorige | Volgende > |
|---|