Aanstaande vrijdag 7 september wordt er in Marokko een nieuw parlement gekozen dat de komende vijf jaar het land zal regeren. Maar de Marokkanen zijn nog niet erg enthousiast over deze verkiezingen, ze denken dat de uitslag toch in handen van het Koningshuis ligt.

Luid toeterend komt een stoet van pick-up trucks voorbij geschoven door de smalle hoofdstraat van Taddert, rustplaats op de duizelingwekkende bergpas van de Tizn-Tichka in het Atlasgebergte. Op de trucks staan groepen mannen, allemaal in witte t-shirts en met een wit petje op hun hoofd, ze zwaaien en joelen uitbundig. Ze delen folders voor de verkiezingen uit aan de dorpelingen, de folders wekken echter weinig interesse gezien het spoor van papier achter de stoet. Misschien omdat de mensen niet kunnen lezen of misschien bij gebrek aan belangstelling, in ieder geval verdwijnt er een hoop papier in de natuur.

In Marrakech is er eveneens weinig aandacht voor de verkiezingen die al over enkele dagen volgen, je ziet er niet de bekende affiches zoals elders, de enigen die zich lijken te interesseren zijn zij die zelf meedoen. Ook op televisie en in de kranten heeft men  weinig belangstelling voor de nationale politiek.

In Marokko heeft de tweede kamer namelijk weinig zeggenschap. Ondanks dat het land zich een democratie noemt, ligt het grootste deel van de macht nog in handen van de koning Mohamed VI. Hij heeft zeggenschap over het leger, hij is leider van de gelovigen (moslims) en hij kiest de premier. Het merendeel van de bevolking heeft veel vertrouwen in hun koning en de zogenaamde democratie lijkt meer een vertoning voor het Westen en om investeerders aan te trekken. De mensenrechten worden gerespecteerd en Marokko maakt een snelle ontwikkeling door met een sterke economische groei.

In de politiek is er echter minder vertrouwen, de bevolking verdenkt haar vertegenwoordigers van corruptie en zakkenvullerij. De progressieve weekbladen onthullen met regelmaat politieke schandalen en ook op de verschillende discussiesites op het internet worden veel vraagtekens gezet bij de integriteit van de politici.

Hoogst waarschijnlijke winnaar van de verkiezingen wordt de Islamitische partij PJD (Parti de la Justice et du Développement- Partij van de rechtvaardigheid en ontwikkeling). Dit niet zozeer omdat Marokko religieuzer is geworden, maar meer omdat zij de enigen van de grote partijen zijn die nog nooit geregeerd hebben en daardoor nooit hun handen hebben hoeven vuil te maken aan corruptie. Echter, het programma van de partij is vrij vaag en veel progressieve Marokkanen wantrouwen hun gematigde discours, zij zijn bang voor de Islamistische extreme retoriek zoals die onder andere in buurland Algerije gebezigd wordt.

Desondanks zou een eventuele overwinning van de PJD niet bijzonder veel veranderen, want vooralsnog houdt koning Mohamed VI de touwtjes stevig in handen. Het grootste deel van het volk is het eens met deze gang van zaken en heeft vertrouwen in hem, dat is toch ook democratie?!