Vijf blanke meiden over straat in Suriname. Overal waar we kwamen was de eerste vraag die werd gesteld: Stagiaires? Dit is niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat het aantal stagiaires in Suriname de laatste jaren enorm is toegenomen. Wat er dan zo aantrekkelijk is aan Suriname? 

Het klimaat natuurlijk, iedere dag schijnt de zon en is het lekker warm. Ook de historische band speelt een rol, Suriname is ruim 300 jaar een kolonie van Nederland geweest. Sinds 1975 is het land onafhankelijk, maar er zal altijd een binding blijven. En de belangrijkste reden misschien wel, de taal! Want het is toch wel erg gemakkelijk dat er in een land 9000 kilometer van huis gewoon Nederlands wordt gesproken. Genoeg redenen dus om voor een stage in Suriname te kiezen. Maar wat vinden de Surinaamse studenten van deze ontwikkeling en blijven er wel genoeg stageplaatsen over voor hen?

Nieuwe bevolkingsgroep

Het verkeer in Suriname is een gekkenhuis. Het favoriete vervoermiddel is de auto, maar de wegen zijn vaak slecht onderhouden. Mede hierom zijn er weinig mensen die het aandurven om fietsend over straat te gaan. Maar als Nederlander kun je er natuurlijk niet onderuit. Meisjes met lange blonde haren en blote benen met veel muggenbulten, hen kom je regelmatig fietsend tegen. Soelami Starke (25), een Surinaamse student: “Je ziet ze haast overal op die fiets of ze zitten lekker ergens te chillen. Vroeger wist je dat er ongeveer vanaf augustus tot en met december stagiaires waren, maar nu zijn ze zo ongeveer een normaal beeld geworden in Suriname. Ze zijn zo geïntegreerd in de samenleving, het lijkt zelfs een nieuwe bevolkingsgroep te zijn geworden!”

No spang

Een tijdelijk lid van die nieuwe bevolkingsgroep was Renie van Baaren (22), student journalistiek in Zwolle. Zij heeft drie maanden stage gelopen bij ‘The Times of Suriname’. Dit is een vrij nieuwe, sensatiegerichte krant. Renie: “Het leek me interessant om bij zo’n jong dagblad te werken. Het regelen van de stage ging vrij eenvoudig. Ik belde op met de vraag of ik stage mocht komen lopen. ‘Jawel hoor’ was de reactie vanaf de andere kant van de oceaan!”

Inge van der Hoeven (22) loopt ook stage in Suriname maar had iets meer last van de neiging die sommige Surinamers hebben om het vooral rustig aan te doen, no spang! “Ik wilde graag bij dagblad ‘De Ware Tijd’ stage lopen maar dat contact liep erg stroef en ik kreeg maar geen reactie op mijn e-mails. Toen mijn oog op een oproep van ‘Parbode’ viel was dat gelukkig wel snel voor elkaar. Veel media in Suriname zijn gelinkt aan een politieke partij maar ‘Parbode’ is het enige onafhankelijke blad in Suriname en verschijnt iedere maand.”

Sfeer

De sfeer op de redactie was fantastisch, vertelt Renie. “Ik zat op de binnenlandredactie met ongeveer vijftien andere mensen. Geweldig, juist doordat de sfeer zo anders is dan de Nederlandse. Overleg gaat gepaard met een hoop armgewapper, als mijn collega’s kwaad waren dan waren ze kwaad en als ze moesten lachen hoorde je dat overal. Surinamers zijn gewoon geen stijve harken!” Ook op de redactie bij Inge was de sfeer erg informeel. Er zaten maar een paar mensen, maar dat had ook zo zijn charme. “Naast het schrijven van mijn artikelen mocht ik ook zelf foto’s maken en meewerken aan de eindredactie. Bij een groot bedrijf krijg je die kans niet.”

Renie heeft hiervoor stage gelopen in Nederland, maar vindt het in Suriname totaal anders. “Het grote verschil is toch wel de zekere mate van ongeorganiseerdheid. Flink voorwerk verrichten voordat je op pad gaat, bijvoorbeeld. In Nederland schiet dat er door tijdgebrek soms een beetje bij in, maar in Suriname kwam ik het zélden tegen. Er is iets, je gaat er heen, en je ziet het wel. Voorbereiding is er amper, laat staan nadenken over invalshoeken. Voordeel van die ongeorganiseerdheid was wel dat ik met ieder idee wat ik had aan de slag mocht gaan.”

Feesten en economie

Het uitgaanscentrum in Paramaribo is altijd vol met feestende Nederlandse stagiaires. Stage lopen staat zo’n beetje gelijk aan vakantie vieren. Maar er is meer dan Parbo (bier), cocktails en salsa. Renie: “Ik heb hard mijn best gedaan het land te verkennen. Met de bus, fiets en korjaal heb ik districten bekeken en ik heb twee trips gedaan, naar natuurreservaat Brownsberg en naar Matapica, een legstrand voor zeeschildpadden.”

Inge is er dan ook van overtuigd dat stagiaires veel betekenen voor Suriname. “Ze geven een grote impuls aan de economie. Iedereen wil het onbegaanbare binnenland verkennen, dus touroperators lopen binnen. De taxibedrijven hebben een dagtaak aan het vervoeren van alle stagiaires en ook restaurantjes hebben er een nieuwe doelgroep bij.”

De Surinaamse studente Soelami ziet de voordelen van de stagiaires. “Het is goed voor ons land dat er zoveel buitenlandse stagiaires zijn, ze dragen bij aan de economie. Op deze manier wordt Suriname meer naar buiten gedragen, dat gaat als een lopend vuurtje. We hebben veel te bieden dus hopelijk kan Suriname zich hierdoor meer op het toerisme gaan richten.”

Bedreiging

Dat klinkt ideaal voor een land dat in opbouw is en zich meer wil toeleggen op het toerisme. Maar al die Nederlandse stagiaires, gaat dat niet ten koste van de Surinaamse student die natuurlijk óók stage moet lopen? Angracia Slagtand (30) is zo’n Surinaamse student en heeft zo haar bedenkingen. “In bepaalde branches vormen de Nederlanders best een bedreiging, vooral bij de economische richtingen. Ik heb gemerkt dat Surinaamse studenten voor een stageplaats moeten ‘vechten’, terwijl het aantal Nederlandse stagiaires blijft groeien.”

Angracia vindt ook dat Surinaamse studenten een kans moeten krijgen om in Nederland stage te gaan lopen. Dit wordt totaal niet gestimuleerd. Het kan wel, maar dan puur voor je persoonlijke ontwikkeling en in je eigen tijd. Dus zeker niet voor studiepunten. Waarom zit dat zo scheef in elkaar? Een reden is dat men bang is dat de studenten in Nederland blijven en niet meer terugkeren naar Suriname. Maar eigenlijk hoort dit toch de keus van de student te zijn? En mag de mogelijkheid niet bij voorbaat al ontnomen worden...