Nichane, TelQuel en Le Journal Hebdomadaire zijn de drie opiniebladen van Marokko. Nichane is het enige Arabische geschreven opinieblad dat zich richt op de Arabophone bevolking. Als een van de weinige proberen zij alle onderwerpen die zich binnen de Marokkaanse maatschappij afspelen te bespreken en er kritiek over te geven.

In Marokko is er veel commotie geweest rondom Nichane. Na slechts twee edities legde de premier Driss Jetton Nichane een publicatieverbod op. Het blad had grappen gepubliceerd over religie, seks en politiek. Deze grappen zorgden volgens Driss voor een nationale crisis. Om Marokko weer ‘rustig’ te krijgen werd Nichane het zwijgen opgelegd.

Op 15 januari werd het vonnis over de zaak Nichane door de rechter uitgesproken. De hoofdredacteur Driss Ksiker en journalist Sana El Aji hebben beide drie jaar voorwaardelijke gevangenisstraf gekregen en een boete van 80.000 dhr (8.000 Euro) per persoon. Daarnaast heeft Nichane een publicatieverbod voor twee maanden opgelegd gekregen. De president van TelQuel en Nichane, Ahmed R. Benchemsi, reageerde verbijsterd. "In de TelQuel en Nichane steven wij ernaar om Marokko te tonen zoals het is. De grappen in de Nichane zijn de grappen van het volk! Wij respecteren de beslissing van de rechter, maar wij gaan door!" (TelQuel) Het publicatieverbod is afgelopen en ze zijn terug.

Nichane staat niet op zich zelf. De Marokkaanse pers heeft een bepaalde vrijheid, maar er zijn onderwerpen waar geen kritische berichtgeving over wordt geduld: de koninklijke familie, de monarchie, de Islam en het betwiste gebied van de Westelijke Sahara. Ali Lmrabet was voorheen eigenaar van de twee weekbladen, Domain en Doumane. In 2003 werd hij voor zijn kritiek op de koning en de monarchie bestraft met drie jaar gevangenisstraf, een zware boete en het sluiten van de weekbladen. Door een koninklijk pardon werd Lmrabet na 7 maanden vervroegd vrijgelaten. Op dit moment heeft hij een publicatieverbod van 10 jaar gekregen na zijn openlijke kritiek op Marokko in de zaak van de Westelijke Sahara en zijn publicatie over het vluchtelingenkamp voor de Sawahari in Tindoef Algerije.

Aboubakr Jamai, directeur van opinieblad Le Journal Hebdomadaire, uitte zijn onvrede in zijn opinieblad: "Dankzij de rechter in de zaken Nichane en Ali Lmrabet weten wij vandaag de dag dat de prijs die men betaalt voor kritiek op de monarchie 3 jaar onvoorwaardelijk is, dat voor kritiek op Marokko inzake de Westelijke Sahara een publicatieverbod van 10 jaar geldt, en dat de prijs voor kritiek op de Islam slechts 3 jaar voorwaardelijk is." 

Ali Lmrabet, Ahmed R. Benchemsi en Aboubakr Jamai zijn alledrie afkomstig uit het establishment van Marokko. Ze zijn uit onvrede over de gang van zaken binnen de Marokkaanse maatschappij de journalistiek ingegaan. Mohammed, een oude politieke insider, vertelt: "Het zijn geen doorsneejournalisten, ze weten heel goed waar de echte scheidslijn ligt en die overschrijden ze niet. Benchemsi wist heel goed dat hij zich met de uitlatingen in de Nichane op glad ijs bevond. Toch is iemand zijn werk ontzeggen een van de ergste dingen die je kunt doen, en het censureren van de pers is een belediging voor het Marokkaanse volk."

Nichane is weer te koop, maar voor hoe lang? Benchemsi zal de grenzen van de persvrijheid op blijven zoeken in zijn streven om het ware Marokko weer te geven. Sinds de uitspraak op 15 januari in de zaak Nichane heeft de Marokkaanse pers een nieuwe klap te verwerken gekregen. Jamai is door de rechter veroordeeld voor uitlatingen in Le Journal Hebdomadaire. Hij heeft zijn presidentschap van Le Journal Hebdomadaire neergelegd om de sluiting van het opinieblad te verkomen.

Discussieer over dit artikel in de forums. (0 berichten)