Tropische storm Felix, een orkaan van de hoogste categorie heeft hele dorpen weggevaagd en met zijn hevige regenval overstromingen en modderstromen veroorzaakt. Noodhulp is naar de hoofdstad van de regio, Puerto Cabezas, gestuurd, maar veel geïsoleerde dorpen zijn door de storm van de buitenwereld afgesneden. Nicaragua werd vol door Felix getroffen op dinsdag 4 september, en de erop volgende overstromingen hebben veel schade aangericht.

September 6, 2007 - 5:43am

 (AP Photo/Ariel Leon)

Aanstaande vrijdag 7 september wordt er in Marokko een nieuw parlement gekozen dat de komende vijf jaar het land zal regeren. Maar de Marokkanen zijn nog niet erg enthousiast over deze verkiezingen, ze denken dat de uitslag toch in handen van het Koningshuis ligt.

Luid toeterend komt een stoet van pick-up trucks voorbij geschoven door de smalle hoofdstraat van Taddert, rustplaats op de duizelingwekkende bergpas van de Tizn-Tichka in het Atlasgebergte. Op de trucks staan groepen mannen, allemaal in witte t-shirts en met een wit petje op hun hoofd, ze zwaaien en joelen uitbundig. Ze delen folders voor de verkiezingen uit aan de dorpelingen, de folders wekken echter weinig interesse gezien het spoor van papier achter de stoet. Misschien omdat de mensen niet kunnen lezen of misschien bij gebrek aan belangstelling, in ieder geval verdwijnt er een hoop papier in de natuur.

Afrika Nieuws laat ons weten dat RTL Nieuws aandacht heeft besteed aan het mobiele reporters project van Voices of Africa. Deze week liet RTL Nieuws het werk zien van Voices of Africa en berichtte over de vorderingen gemaakt in het project, sinds de start in mei dit jaar. De aandacht ging uit naar Evans Wafula, de mobiele reporter in Nairobi, Kenia.

Vijf blanke meiden over straat in Suriname. Overal waar we kwamen was de eerste vraag die werd gesteld: Stagiaires? Dit is niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat het aantal stagiaires in Suriname de laatste jaren enorm is toegenomen. Wat er dan zo aantrekkelijk is aan Suriname? 

Het klimaat natuurlijk, iedere dag schijnt de zon en is het lekker warm. Ook de historische band speelt een rol, Suriname is ruim 300 jaar een kolonie van Nederland geweest. Sinds 1975 is het land onafhankelijk, maar er zal altijd een binding blijven. En de belangrijkste reden misschien wel, de taal! Want het is toch wel erg gemakkelijk dat er in een land 9000 kilometer van huis gewoon Nederlands wordt gesproken. Genoeg redenen dus om voor een stage in Suriname te kiezen. Maar wat vinden de Surinaamse studenten van deze ontwikkeling en blijven er wel genoeg stageplaatsen over voor hen?

In de eerste week van het verblijf in Suriname hebben de Xplore deelnemers op de Kangoeroeschool in Paramaribo ‘stage’ gelopen. Zij hebben zich hier kunnen voorbereiden op de wijze van aanpak en verschillende methoden om in te zetten voor de workshops communicatie en fondsenwerving. De Kangoeroeschool heeft ook wel als stagecentrum gefungeerd voor de dames uit het binnenland van Suriname die training hebben gevolgd bij Leri for Life. In het binnenland zullen de Xplorers voornamelijk met de volwassenen werken, op de Kangoeroeschool met de kinderen van de hoogste klassen.

Tazoult, is een klein dorp gelegen in het Atlas gebergte in Marokko. Het ligt niet ver van de zuidelijke stad Taznakt. Niet ver in kilometers, maar mijlen ver in toegankelijkheid. Het dorp lijkt van de buiten wereld te zijn afgesneden en vergeten.

Het dorp maakt deel uit van de berberstam Eidouarda, bestaande uit negen dorpen. De dorpen staan in onderling contact met elkaar, maar het leven wordt voornamelijk in het dorp zelf geleefd. De Tazoulties zijn dag in dag uit aan het overleven. De tijd lijkt in dit dorp stil te hebben gestaan. Sinds anderhalf jaar heeft Tazoult elektriciteit aansluiting, wat het leven een stuk vergemakkelijkt en de buitenwereld naar binnen brengt. Voor de meeste Tazoulties ligt die buitenwereld onbereikbaar ver weg.

Is de Nederlandse financiële ondersteuning aan de vrije pers in Iran een gevaar voor lokale journalisten? De NRC opent 25 mei op zijn voorpagina met een bericht dat de Nederlandse ondersteuning aan de persvrijheid in Iran de Iranese regering een excuus geeft om journalisten op te pakken. Persvrijheid staat in de hele wereld steeds meer onder druk, waarom? En waarom is persvrijheid belangrijk?

Freevoice, Freedom House en de Wereldomroep organiseerden op 3 mei in het Mediapark Hilversum de Dag van de Persvrijheid. Journalisten en redacteuren van vele Nederlandse persorganisaties waren aanwezig. Tijdens deze dag werd onder andere de stand van de persvrijheid wereldwijd, bronbescherming en de steeds vaker voorkomende gijzelingen van journalisten door de Nederlandse justitie besproken. Er werd niet alleen aandacht besteed aan de neergang van persvrijheid wereldwijd, ook de zelfcensuur van Nederlandse mediaorganen werd ter discussie gesteld.

Het World2xPress Xplorers project is van start gegaan. In samenwerking met Xplore stuurt World2xPress twaalf studenten journalistiek uit naar Ghana, Nicaragua en Suriname. Hier zullen zij in een ontwikkelingsproject werken, contact leggen met locale media organisaties en de locale cultuur ervaren. Onze World2xPress Xplorers zullen op deze manier kennis maken met ontwikkelingssamenwerking. Tevens zullen zij ervaren hoe locale journalisten naar locaal nieuws kijken, welke onderwerpen zij belangrijk vinden en waar zij de nadruk op leggen. 

In april kreeg World2xPress groen licht van Xplore. Xplore is een subsidieprogramma voor jongeren tussen de 12 en 30 jaar. Xplore wordt gefinancierd door het ministerie van Buitenlandse Zaken/Ontwikkelingssamenwerking. De afdeling Internationaal van het Nederlands Jeugdinstituut /NJi voert Xplore uit, samen met Plan Nederland. www.xplore.nl

Wie droomt er niet van een goed leven, veel geld en de mogelijkheid je familie te kunnen voorzien in hun financiële behoeften? Wonen in een land waar werk te vinden is en waar je goed kunt verdienen? Werken in Europa, Amerika of Canada, dat is de droom van vele jonge Marokkanen. Velen hebben reeds een visumaanvraag ingediend of wagen de oversteek naar Europa op clandestiene wijze. Over de kans op succes van slagen en het leven in Europa is eigenlijk weinig bekend en er is lef voor nodig om  na een mislukte poging tot migratie terug te keren naar je eigen dorp.

“Het is niet zo dat mensen mij de vragen stellen. De mensen in Zenaga geven zelf antwoorden op mijn terugkomst. Zij weten helemaal niets en willen de waarheid vaak niet horen, zij vullen die liever zelf in”. Mohohammed is de voorzitter van stichting ATED, (Amicale Tachraft pour l’Environnement et Développement) en ex-migrant. Hij heeft de migratie naar Europa op clandestiene wijze ondernomen door met een Zodiac de straat van Gibraltar over te steken. Hij heeft in Frankrijk gewoond en is uiteindelijk aan de grens van België opgepakt. Nu is hij weer terug in Zenaga, bij Figuig.

Nichane, TelQuel en Le Journal Hebdomadaire zijn de drie opiniebladen van Marokko. Nichane is het enige Arabische geschreven opinieblad dat zich richt op de Arabophone bevolking. Als een van de weinige proberen zij alle onderwerpen die zich binnen de Marokkaanse maatschappij afspelen te bespreken en er kritiek over te geven.

In Marokko is er veel commotie geweest rondom Nichane. Na slechts twee edities legde de premier Driss Jetton Nichane een publicatieverbod op. Het blad had grappen gepubliceerd over religie, seks en politiek. Deze grappen zorgden volgens Driss voor een nationale crisis. Om Marokko weer ‘rustig’ te krijgen werd Nichane het zwijgen opgelegd.

Voor de inwoners van Oujda zitten de grenzen in alle windrichtingen dicht. De grens met Algerije zit dicht, ‘Fort Europa’ heeft zijn grenzen voor Afrika gesloten en visa voor het Midden Oosten zijn ook schaars. In bezit van een Europees paspoort vergeet je hoe beperkt het leven wordt als langzaam alle grenzen sluiten.

Na de bomaanslag in Marrakesh in 1994 verslechterde de politieke relatie tussen Algerije en Marokko. De aanslag werd gepleegd door een groep extremisten afkomstig uit Algerije en was de aanleiding voor Marokko om een visumplicht voor de inwoners van Algerije in te voeren. Door de visumplicht en het geschil rond de Westelijke Sahara besloot de Algerijnse regering tot op heden de grens naar Marokko dicht te gooien. De politieke verhouding tussen Rabat en Algiers hebben voor grenssteden zoals Oujda grote consequenties. Niet alleen heeft het sluiten van de grens ernstige economische gevolgen voor deze voorheen bedrijvige handelsstad, het leven van de inwoners is beperkter geworden.

In het kleine kantoor van het staatsbusbedrijf CTM Chefchaouen staat een westerse man hopeloos te prevelen, “Fez, Fez… autobus a Fez?”. Hij wordt overstemd door Marokkanen die in het Arabische dialect hevig aan het discussiëren zijn. Ondertussen proberen anderen ertussen te dringen om het vervoer van hun bagage te betalen. Marokko is aan het staken, alle commerciële busbedrijven en grand taxi’s hebben het werk voor minimaal vier dagen neergelegd.  

Tanger hield ons in zijn greep, op de dag dat wij naar Chefchaouen zouden vertrekken bleek het onmogelijk de stad te verlaten. De wind creëerde zo’n golfslag dat schepen en veerboten niet konden aanmeren. En de rest van het land is aan het staken. Het parlement is aan het discussiëren over een nieuwe wet die betrekking heeft op de verkeerssituatie in Marokko. Alleen de staatsvervoersbedrijven werken nog, helaas is er één bus per dag naar Chefchaouen en die hebben we natuurlijk gemist.

De jongens van Kachela vertegenwoordigen de hiphop scene van Tanger en kennen nationale en zelfs internationale bekendheid. Naar eigen zeggen rappen zij niet om beroemd te worden, maar is rap hun manier, waardoor zij het hart kunnen laten spreken. De muziek is een uitlaatklep voor frustraties ten opzichte van de politiek, sociale kwesties komen aan de orde en ook de positie waarin zij zich gedrukt voelen door de houding van de internationale gemeenschap ten opzichte van de Islam.

We staan al even te wachten op een binnenplaats als Samir komt aanlopen. Samir is een van de ‘soldaten’ van Kachela (kazerne) zoals zij zichzelf noemen. “Wij richten niet met geweren, maar schieten met woorden.” Kachela huurt de kelder van een woningcomplex, maar is nog druk in verbouwing en de elektriciteit moet nog even worden afgetapt van de buren. Voordat wij naar binnen stappen bevestigt Samir de elektrische draadjes buiten in de hoofdpoort. Langzaam komen andere leden van Kachela de kelder in. De kelder is leeg. De zithoek bestaat uit bankstellen rondom een gloeilamp. Je waant je echt in the underground.

Onze zoektocht naar Afrika in Spanje, brengt ons naar Andalusië. De Spaanse provincie was eeuwen onderworpen aan Moorse overheersing, waarvan je overal in het straatbeeld van Granada, Arabische aspecten terug vindt. Volgens een Spaanse hotellier komen in Granada de Arabische en Europese wereld samen. Van de Alhambra en de Arabische wijk tot in de mix van mensen. “Voor mij is dit altijd zo geweest, dit is Granada.”

Wandelend door de poorten van de Alhambra, laat je de straten van Granada achter je. Onder de overhangende takken heerst er rust, er is alleen nog het kabbelen van water en het fluiten van de vogels te horen. Je waant je in een ander tijdperk. Een era van vergeten koninkrijken.

Op 25 januari 2007 in het CEDLA gaf Drs. R. Zagt van Tropenbos International een lezing over de potentiële ‘impacts’ van de verdere ontwikkeling van de verbindingsweg tussen Georgetown, de hoofdstad van Guyana, en Boa Vista, Brazilië. De weg door Guyana zou de ‘poort’ zijn tot Zuid Amerika, vanaf het Caribische gebied dwars door het regenwoud en de savanne naar Brazilië. De weg zou van internationaal belang kunnen zijn en een brug vormen tussen de CARICOM (Caribische handelsorganisatie) en het Zuid Amerikaanse handelsblok (Mercosur).

Drs. R. Zagt is zelf jaren werkzaam geweest in Guyana en heeft de ecologische diversiteit in gebieden rondom de weg onderzocht. Hijzelf is sceptisch ten opzichte van de verwachtingen van de verdere ontwikkeling van de weg. “Op sommige stukken van de weg rijden wel 25 auto’s per dag”. In de lezing zet Drs. R. Zagt de ecologische, sociaal-culturele en economische veranderingen uiteen die kunnen worden verwacht.

 Joris Luyendijk zet op grappige en boeiende wijze zijn nieuwe boek ‘Het zijn net mensen’ uiteen tijdens de Literaire Ontmoeting van het Westerpark te Amsterdam 20 februari j.l. Luyendijk bespreekt zijn tijd als Midden-Oosten correspondent en de verschillende mechanismen die invloed hebben op buitenland nieuws. Zijn boek en boodschap slaan in als een bom en het publiek in de Nassaukerk vraagt zich af, hoe nu verder met hun nieuwsconsumptie.

In ‘Het zijn net Mensen’ beschrijft Luyendijk met pakkende voorbeelden uit zijn tijd als Midden-Oosten correspondent en de wijze waarop de media een vertekend beeld van de werkelijkheid geven. Het nieuws wat uit het Midden-Oosten komt is gefilterd, vervormd, gemanipuleerd, partijdig en versimpeld. Zo worden gebeurtenissen, die uitzondering op de regel zijn, voor het publiek de werkelijkheid omdat zij de regel niet kennen. In zijn lezing zet Joris Luyendijk deze 5 nieuws mechanismen uiteen.